Şair Hattat
-I-
Ben ki şairim, söz mülkünün padişahı
Elif yanına bir lâm koymak benim elimde
Hep kulağımda çınlasa da masum bir vav ahı
Mim başeğer,he ağlar,nun susar benim evimde
Ben ki hattatım, cimin aradığı tek ses bendedir
Kehfin, mağarada beslediği firûzedir bedenim
Kaf, en derûnumda dağ dağ sıralanan bir suredir
Öyle ki zaman benim, mekan benim, hattat benim
-II-
Ben ki şairim, en kuytu yerindeyim zamanın
Gölgelerle aydınlanan rıhtımların eşiğindeyim
Ruhu bir kısrak gibi önde giden anılarımın
Kimbilir kaçının ötesinde, kaçının berisindeyim
Ben ki hattatım,zamanın gölgesi karartamaz beni
Sevgi,aşk,dua ve gözyaşı,bende hepsi yazmaktır
Ey şair! Üstün ve esre nasıl konuşturuyorsa seni
Bende konuşmak, elifin tacına cezm kazımaktır
ukbe erkan – Çar, 01/08/2007 – 19:46
Yorum göndermek için Giriş yapın ya da Kayıt olun – önceki forum konusu – sonraki forum konusu – 1277 kere okundu


Geçmiş yorumlar
16 hafta 3 gün önce
20 hafta 3 saat önce
24 hafta 2 gün önce
46 hafta 6 gün önce
1 yıl 1 hafta önce
1 yıl 2 hafta önce
1 yıl 4 hafta önce
1 yıl 4 hafta önce
1 yıl 4 hafta önce
1 yıl 5 hafta önce