Tövbekâr

Azıcık aşım...
Kaygı kuyusunda başım...
Tamamı har-ı aşk ile
Cayır cayır sinem...
Hicranın divitiyle çizilmiş
Kara gözüm...
Gözümün karasına teğet
Alnımdaki çizgilere eş
Efkarın mızrabı kaşım...
Aynaya yansımış
Utanan
Günahlarına hayıflanan
Bin pişman
Mücrim suretim...
Sızlayan gözlerim...
Şöyle bakıp da dünyaya
İçten bir tebessüm etmeye
Yok kudretim.
Alem kustu yüreğime,
Kalmadı vicdanımda safvet.
Buncasını ben ettim
Kebairin.
Her yanım necaset.
Ey gerçek merhamet sahibi
Beni ümidin kodesinde
Tut,
Müebbed.

babakartal – Cmt, 15/09/2007 – 00:47