Ugrak bir yaz ilçesinin terkedilmis arka caddesi. Cadde bos, sandalyeler bos. Üzerine oturulup muhabbetlerin edildigi, yaz aylarinin vazgeçilmezi sandalyeler. Yaz kahvehanelerinin süsü, kis aylarinin terkedilmisi sandalyeler.
Simdi ise tahtadan yapilmis, sarimtrak renkleri ile öylece duruyorlar oracikta. Öylece yalniz, sari bir tonda. Daginikliklarindan da belli olsa gerek oracikta unutulduklari, öylece birakildiklari. Dökülmüs yapraklar da eslik ediyorlar onlara, yalnizligin ortasinda sarinin baska bir tonuyla. Sanki kimseler basmasin diye dökülmüsler dallarindan.