Seni seviyorum
Bir gün gelipte bana
Kalbini istiyorum dersen
Del göğsümü ve al derim
Ama bana dersen ki
Kalbinde olmak istiyorum
Tamam o zaman
Sen zaten damarlarımada akan kansın canım
Bir insan nasıl kansız yaşayamaz
Bende sensiz yaşayamam
Ben leylayla mecnuna hiç inanmazdım
Şimdiyse leyladan da leyla oldum
Ben aşkı kalın romanlarda ve eski türk filimlerinde gördüm

Gül denizinde yüzsem rüyamda
Gül diyârına ulaşsam
Gül bahçelerinde dolaşsam
Gül kokuları kaplasa rûhumu
Bir an karşımda bulsam
Âlemlere rahmet
Güllerin
Sevgi dolu gönüllerin efendisini...
En güzel güllerden bir gül koparıp dalından
Uzatsam, Efendimize (s.a.v.)’e
Buyur yâ Resûlallah! Desem

Biçilir üstüne beyaz bir kefen
Musallaya yatan beden sır olur!
Derse de gülleri kabrinde eren
Sanma ki güllerden mezar kır olur!

Düşünüp daldın mı şöyle derine
Mum ışık veriyor burda dibine
Bir ah değmiş ise aciz tenine
Gözlerden dökülen akar kir olur!

Bozulan gelenek bozulan töre
Karıştı bu düzen göz göre göre
Bildiğin kul kula olmuşsa köle
Yüreğim dediğin bakar kör olur!

Azıcık aşım...
Kaygı kuyusunda başım...
Tamamı har-ı aşk ile
Cayır cayır sinem...
Hicranın divitiyle çizilmiş
Kara gözüm...
Gözümün karasına teğet
Alnımdaki çizgilere eş
Efkarın mızrabı kaşım...

Sevgi gerçek bir üstünlük
Sevmemek kendine olan küskünlüktür
Sevgilerin en yücesi
Rabbine olan düşkünlüktür.

Sebebi nedir bilinmez ızdıraplara,
Mûti oldu kalbim.
Gönlümün gözbebeği bekliyor,
Semanın kapılarından bi tılsım.
Tahayyül etmek yetmiyor artık cenneti.
Nüfuz etti bütün bedenime,
En Güzelin hasreti...

Yine diller deme geldi şükranla bu gece,
Esti bâd-ı saba revh u reyhânla bu gece!

Bu gece kullara Hak'tan ihsanlar ulaştı,
Köpürdü gönüller feyz-i Yezdân'la bu gece.

Çaktı yine cânân ilinden bir berk-i hatif,
Mü'minlere oldu pinhânlar ayân bu gece.

Hicrânla yanıp inleyen sînelere tekmil,
Yetişti ol ulu dîvandan dermân bu gece.