neyden geçerek büyüdü. iskelet
yapılara bürünerek.böbürlenerek
bulutlara tutundu. pusuladan et
zamir geldim dedi vadilere
gülzarına dönünce iliklerim
sonra katip oldu. üsküdar doğdu.
açıldı. uysal kekliğin yüzü
billur suları okurken çığlık çığlığa
dondurduk. krizantem düşlerini
çarpıldı. leffen savaşı acemice

sonra uyku bitti. zamanın ellerinden
pof bir minder haylazca küllendi. mahşerinden
kızıl saçlı kızın derisinden döküldü. dersim
oysa her şiiri kızıla boyayan bir nevbahardı.
hırçındı. biraz kabadayı. yangınlarda hoyrattı.
mevsimin düşlerine uzandı. buzuldan iskelesi
düştü kahkahalarla kelimelerden titreyerek
klavyeye dökülen rüceba gizemdi. dehlizlerden
mevsimlerin kuzeybatısını plaçentasıyla çizdi.
düştü. sekizinden haziranım yalova diyerek
paramparça oldu kimsesizlik. korunaklarda
ilkdi zaman. alıp hoyrat başını kör yangınlarından
gecenin üç kırk beşinde nur üzre düşünce gül
savaşın bittiğini gördü. deccal eriyince kudüste