hep böyle ayak değmemiş kar yığınlarında yürümek isterim ve üzerime lapa lapa kar taneleri dağıtılsın... bir sabah perdemi açtığımda buna benzer gördüğüm hayret verici manzara üzerine, üşenmeyip dışarı çıkmam gerekiyorsa bu yüzden. belki bakkala kadar bile gitmek bahanesiyle ilk ayak izlerinin bana ait olmasını sağlayabilirim. her adımımda çıkan kıyır kıyır sesler nasıl hoşuma gideer. istanbula yine soğuklar geliyor ve belki buna benzer bi manzara ile karşılaşabiliriz. ama işin diğer boyutu...düşüncelere dışarıda kalanların ne yapacağı sorusu düşünce olayın sırf o yönüne kenetleniyorsun, çünkü ağır basıyor. Allah yardımcıları olsun.