Aşk üç harften meydana gelip, bir sesli iki sessizden oluşur. Aşk demek kolay da ya yaşamak... Bu üç harfteki manayı yaşamak...
Aşkın üç harfi neden bizi bu kadar yorar? Sesli ve sessiz... Aşkın seslisi insanın söyleyebildikleridir. Tüm cesaretini toplayıp içinden geçenleri söylediği sevdiğine... Belki de tam olarak geçenleri değil de geçip de söyleyemedikleridir. Sessizleri ise ruhun derin yeri... İçinin ta en dibi... Belki de en kırılgan noktası... Biz o sessizleri saklamaya çalıştıkça onlar kendilerini daha bir aşikar eder. Sanki bile bile yara almak istiyormuşçasına... Ah o sessizler bir dile gelse... Ama eli mahkum, adı sessiz olmuş bir kere... Ruhun en derini olmaya mahkum. Sesini duyuramamaya...
Aşk bir sesli iki sessizden oluşur. Seslisi yaşadıklarımızdır. Sessizleri ise yaşamak istediklerimiz. Yaşamak istediklerimiz her zaman yaşadıklarımızdan çoktur. İnsanoğlunun doyumsuzluğundan mı yoksa aşkın büyüsünden mi bilinmez; insanlar hep daha fazlasını ister. Ama işte aşk. Bir sesli iki sessizden oluşur. Kural böyledir.
Aşk.. Belki de söylerken en çok zorlandığımız kelime. Ya da hissederken mi demeliydim? Üç küçücük harfin bu kadar derin manalar uyandırabileceğini kim bilebilirdiki? Aşka düşüren bile bilmezken...